ရုပ်သေးရုပ် သမ္မတကြီး

ရုပ်သေးရုပ် သမ္မတကြီး

၂၀၁၂ ခုုနှစ်မှာ ဒေါ်အောင်ဆန်းစုုကြည်ရဲ့ တုုိက်ရုုိက် ရွေးချယ်မှုနဲ့ ကျနော် သာလွန်ဇောင်းထက် ၊ ကုုမုုဒြာက သတင်းထောက် နန်းလွင်၊ ဒီဗွီဘီသတင်းထောက် ကုုိမောပြေတုုိ့ ပုုိလန်နုုိ်ငံ National School of Public Administration က ပိုု့ချတဲ့ Strategic Economic Needs and Security Exercise ကိုု သွားရောက် သင်ယူခဲ့ရ ပါတယ်။

NLD ပါတီက ဗဟုုိအလုုပ်အမှုဆောင် ဦးဟံသာမြင့်၊ ဦးမောင်မောင်ဦး( ယခု အင်းစိန် လွှတ်တော်အမတ်နှင့် ပါတီစည်းကမ်းထိန်းသိမ်းရေး)၊ ကုုိမျိုးရန်နောင်သိမ်း(ဗေဒါကျောင်း) ၊ ဒေါက်တာ ခင်ဇော်ဝင်း၊ ဒေါက်တာဖုုန်းဝင်း(မင်္ဂလာမြန်မာ) ၊ ဒေါ်ယူဇာမော်ထွန်း(မင်္ဂလာမြန်မာ) ၊ ဒေါ်နေရီဗဆွေ၊ အနဂ္ဂ(အဆုုိတော်) ၊ အဆုုိတော်သံသာဝင်း အပါအဝင် ပါတီစုုံက လူ ၅၂ ဦး ပါဝင်ပါတယ်။

သင်တန်းက စက်တင်ဘာလ ၃ ရက်နေ့ကနေပြီး ၇ ရက်နေ့အထိ ၀ါဆောမြို့၊ KRAJOWA SZKOLA ADMINISTRACJI PUBLICZNEJ မှာ ပြုလုုပ်တာပါ။

သမ္မတဒေါက်တာခင်ဇော်ဝင်းကို မကြိုက်ဘူး

ပိုလန်ရောက်တာနဲ့ ကျနော်တုုိ့ကိုု အခရုုိနာ အစုုိးရ တစ်ရပ်ဖွဲ့စည်းပေးပြီး အစုုိးရ တစ်ရပ်ရဲ့ လုုပ်ငန်းဆောင်တာတွေကိုု လုုပ်ဆောင်စေပါတယ်။ ကွန်ပျူတာတွေမှာ ဝန်ကြီးတွေ စီမံခန့်ခွဲရတဲ့ တုုိင်းပြည် ဘဏ္ဍာရေးဆုုိင်ရာ အပါအဝင် အစုုိးရ တစ်ရပ် လုုပ်ဆောင်ရမယ့် လုုပ်ငန်းဆောင်တာတွေကိုု Software နဲ့ သွင်းထားပါတယ်။

ပထမဆုုံး အခရုုိနာအစုုိးရ(စိတ်ကူးယဉ်နုုိင်ငံ) ရဲ့ သမ္မတ ဒေါက်တာခင်ဇော်ဝင်းကိုု ခန့်အပ်ပါတယ်။ အဲဒီမှာ ပွဲဆူတော့တာပါပဲ။ ဒေါက်တာခင်ဇော်ဝင်းကိုု သမ္မတ အဖြစ်က ပြောင်းပေးပါ။ သူ့အောက်မှာတော့ မလုုပ်ချင်ဘူးဆုုိတဲ့ တောင်းဆုုိမှုတွေ နုုိင်ငံရေးပါတီက လူတွေဆီက စထွက်လာပါတယ်။

သင်တန်းတာဝန်ရှိသူတွေကုုိ စပြီး စောဒက တက်ကြပေမယ့် သင်တန်းတာဝန်ရှိသူတွေက သမ္မတ ပြောင်းမပေးနုုိင်ကြောင်းနဲ့ အဆင်ပြေအောင် လုုပ်ကြဖိုု့ မှာလုုိက် ပါတယ်။

စိတ်ကူးယဉ်အစုုိးရမှာတောင် ကိုုယ်မကြိုက်တဲ့လူပါရင် ချက်ချင်းတုုံ့ပြန်တတ်တဲ့ မြန်မာတွေ အကျင့်ကိုု ပိုုလန်တွေ က သိပ်ပြီး သဘောမကျတဲ့ပုုံစံ တွေ့ရပါတယ်။

ဝန်ကြီးဌာနတွေ အချင်းချင်း ရန်ဖြစ်ကြ

အစိုးရ ဝန်ကြီးအဖွဲ့ ဖွဲ့စည်းတော့ သမ္မတဒေါက်တာခင်ဇော်ဝင်း၊ ဘဏ္ဍာရေးဝန်ကြီး ဦးမျိုးရန်နောင်သိန်း၊ စီးပွားကူးသန်းဝန်ကြီးဒေါ်ယူဇာမော်ထွန်း၊ ပြည်ထဲရေးဝန်ကြီး ဒေါ်အိမ့်သီရိ၊ ပညာရေးဝန်ကြီး အမျိုးသမီး တစ်ဦး ၊ သယ်ယူပို့ဆောင်ရေးဝန်ကြီးကျနော် သာလွန်ဇောင်းထက်၊ သဘာဝပတ်ဝန်းကျင် ထိန်းသိမ်းရေး ဝန်ကြီး ဒေါ်နေရီဗဆွေ၊ ကျန်းမာရေးဝန်ကြီး NLD ဦးမျိုးညွှန့် ( ယခုု ကွယ်လွန်) တုုိ့ပါဝင်ပါတယ်။

အခြားသော နုုိင်ငံရေးပါတီတွေက လူတွေကတော့ အရပ်ဘက် အဖွဲ့အစည်းတွေ ၊ UN ၊ ကမ္ဘာ့ဘဏ်၊ စတဲ့ နုုိင်ငံတကာ အဖွဲ့အစည်းတွေရဲ့ ဥက္ကဋ္ဌ တွေအဖြစ် သရုုပ်ဆောင်ခွင့်ရကြပါတယ်။

အစုုိးရ တစ်ရပ် စတင်ပြီဆုုိတာနဲ့ သမ္မတကြီး ဒေါက်တာခင်ဇော်ဝင်းက အစည်းအဝေးခေါ်ပါတယ်။ စိတ်ကူးယဉ် အစုုိးရပေမယ့် သူနဲ့ အဆင်မပြေသူတွေကတော့ သမ္မတ ဒေါက်တာခင်ဇော်ဝင်းစကား သိပ်ပြီးတော့ နားမထောင်လှဘူး။ ပိုုလန်တွေရဲ့ သုုံးသပ်မှုအရတော့ ကျနော်တုုိ့ အစုုိးရဟာ စကတည်းက ပူးပေါင်းမှု အားနည်းခဲ့ကြပါတယ်။

ကျန်းမာရေးနဲ့ ဘဏ္ဍာရေး ရန်ဖြစ်ကြ ၊ ချကြ

ပွဲဦးထွက်မှာကတည်းက သမ္မတ ဒေါက်တာခင်ဇော်ဝင်း စကားကိုု ဝန်ကြီးတွေက နားမထောင်ကြဘဲ ကိုုယ်လုုပ်ချင်ရာ စလုုပ်ကြပါတယ်။

အရင်ဆုုံးကတော့ စပြီး ရှုးရှုးရှဲရှဲ ရန်စဖြစ်တာကတော့ ကျန်းမာရေးဝန်ကြီး NLD လူငယ် ကိုုမျိုးညွှန့်ပါပဲ။ သမ္မတက စလိုု့ ဝန်ကြီးတွေ အားလုုံး ကိုုင်တဲ့ ကွန်ပျူတာတွေက ချိတ်ဆက်ထားပြီး အစုုိးရ တစ်ရပ် လုုပ်ငန်းစဉ်တွေအားလုုံးကိုု ကွန်ပျူတာက စေခိုုင်း လုုပ်ဆောင်လုုိ့ရပါတယ်။ ဘဏ္ဍာရေးဝန်ကြီး ကိုုမျိုးရန်နောင်သိမ်းက ကျန်းမာရေး ဘတ်ဂျက် ပုုိချမပေးပါဘူး။

"ကျနော့်ကိုု ဘတ်ဂျက် ချမပေးဘူး။ လူတွေ တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက်သေနေပြီ။ ဘတ်ဂျက်ဘာလုုိ့ ချမပေးတာလဲ " ဆုုိပြီး ကျန်းမာရေးဝန်ကြီး ကုုိမျိုးညွှန့်က ကိုုမျိုးရန်နောင်သိမ်းကိုု ပြောပါတယ်။ ကိုုမျိုးရန်နောင်သိမ်းကလည်း ဝန်ကြီးဌာနတွေ အားလုုံး အညီအမ ျှ ချပေးတာမုုိ့ ပိုုပေးလိုု့မရဘူးဆုုိပြီး ပြန်ပြောပါတယ်။

ကျန်းမာရေးဝန်ကြီးလည်း မျက်နှာကြီး နီရဲပြီး သမ္မတ ဒေါက်တာခင်ဇော်ဝင်းဆီ သွားပါတယ်။ သိုု့သော်လည်း သမ္မတကိုု ဖြုတ်လိုု့မရသလုုိ သမ္မတကလည်း ဝန်ကြီးတွေကိုု စကားနားမထောင်ဘူးဆုုိပြီး ဖြုတ်ခွင့်မရှိတော့ ဒေါက်တာခင်ဇော်ဝင်းလည်း ဘဏ္ဍာရေးဝန်ကြီးကိုု ဘာမှ မပြောနုုိင်ခဲ့ပါဘူး။

သယ်ယူပို့ဆောင်ရေးဝန်ကြီး ကျနော့် အခက်အခဲ

သယ်ယူပိုု့ဆောင်ရေး ဝန်ကြီး ဖြစ်တဲ့ ကျနော်အနေနဲ့ အခရုုိနာ နုုိင်ငံတော်က မဖွံ့ဖြိုးသေးတော့ ကျနော် လမ်းတွေ၊ တံတားတွေ မြောက်မြားစွာ စဆောက်ပါတယ်။

လမ်းတံတားတွေ စဆောက်တာနဲ့ လူတွေအလုုပ်အကုုိင်ရရှိမှုနှုန်းတွေ တက်လာပြီး ရွှေ့ပြောင်းလုုပ်သားတွေ တဖြည်းဖြည်းများလာပါတယ်။ နုုိင်ငံရဲ့ အစုုိးရ ဘတ်ဂျက်ကလည်း ကြီးမားလာပါတယ်။ နိုင်ငံဟာ ဖွံ့ဖြိုးမှု လမ်းကြောင်းပေါ်ကုုိ စရောက် လာပါတယ်။ ဒါပေမယ့် အကြွေးတွေကလည်းများ ရွှေ့ပြောင်းလုုပ်သားတွေလည်း များလာ စတဲ့ ဒုုက္ခတွေက တနင့်တပုုိးပါပဲ။

ဒါပေမယ့် ကမ္ဘာ့ဘဏ် နဲ့ နုုိင်ငံတကာဘဏ်တွေက နုုိင်ငံရဲ့ Infrastructure အတွက်တော့ ငွေချေးချင်ကြပါတယ်။ ကျနော်လည်း ရသလောက် ချေးငွေကိုု ရယူပါတယ်။

အဲဒီမှာ ကွန်ပျူတာမှာ အစုုိးရ အသုုံးစရိတ် အဖြစ် ၁ ဘီလီယံ နုုိင်ငံတကာအဖွဲ့အစည်းတစ်ခုုက ချေးဖိုု့ရှိတယ်လုုိ့ ဖိတ်ကြားလွှာ တစ်စောင် တက်လာတာကိုု ကျနော်က ဘုုမသိ ဘမသိနဲ့ လက်ခံလုုိက်မိပါတယ်။

တကယ်တော့ အတုုိးနှုန်းအရမ်းကြီးတဲ့ ချေးငွေ ဖြစ်လိုု့ လက်မခံသင့်တဲ့ ချေးငွေပါ။

အဲဒီ ဒေါ်လာ ၁ဘီလီယံကိုု ကျနော်က မှားနှိပ် လက်ခံမိတာနဲ့ ပုုိလန်ဆရာ ၁ ဦး ဒရောသောပါး အစုုိးရရုုံးကိုု ပြေးဝင်လာပါတယ်။ ဘယ်ဝန်ကြီးက ၁ ဘီလီယံ ချေးငွေကိုု လက်ခံတာပါလဲ။ အတုုိးနှုန်း အရမ်းများတာ လက်မခံရဘူး၊ အစုုိးရက တကယ်ချေးတာလား၊ မှားနှိပ်မိတာလား မေးပါတယ်။ အစုုိးရက ဆုုံးဖြတ်ပြီး ချေးတာလားပေါ့ သေချာအောင် လာမေးပါတယ်။

ကျနော်မှားနှိပ်ပေမယ့် အားလုုံး မင်သက်နေချိန်မုုိ့ ကျနော် ရှင်းပြဖိုု့ ကြိုးစားချိန်မှာပဲ ပိုုလန်ဆရာက မှားနှိပ်မိတယ်လုုိ့ ယူဆသွားပြီး ၁ ဘီလီယံ ချေးယူမှုကိုု သူ့ Main Server ကွန်ပျူတာကနေ ပြန်လည် ပယ်ဖျက်ပေးလုုိက်ပါတယ်။ နောက်တစ်ကြိမ် မမှားဖုုိ့လည်း သတိပေးသွားပါတယ်။

သဘာဝပတ်ဝန်းကျင် ဝန်ကြီးနဲ့ ရန်ဖြစ်ရတဲ့ ကျနော်

ကျနော်က လမ်းတံတားတွေ အရမ်းဆောက်တော့ တောတွေ တောင်တွေ ပြုန်းကုုန်ပါတယ်။ အဲဒီမှာ သစ်တောတွေ အရမ်းပြုန်းလာပြီး လူတွေ သေနှုန်းလည်း မြင့်လာပါတယ်။

သစ်တောတွေ ပြုန်းတော့ သဘာဝပတ်ဝန်းကျင် ဝန်ကြီး ဒေါ်နေရီဗဆွေက သူ့ သစ်တောတွေ ပြုန်းကုုန်လိုု့ သမ္မတကြီး ဒေါက်တာခင်ဇော်ဝင်းကုုိ တင်ပြပြီး အချိန်မီ ရပ်တန့်ပေးဖုုိ့ ပြောပါတယ်။ ဒါပေမယ့် သမ္မတကြီးက လက်မှိုင်ချပြီး ဟုုိအော်၊ ဒီပြောနဲ့ အချိန်ကုုန်သွားပါတယ်။

ကျန်းမာရေးဝန်ကြီးကလည်း လူတွေ ရွှေ့ပြောင်းမှု များလာလေ၊ သစ်တောပြုန်းလေ လေ လူသေနှုန်းက မြင့်လေလေ ဖြစ်နေတာကိုု ဒေါသဖြစ်နေပါတယ်။ဘဏ္ဍာရေးဝန်ကြီး ကိုုမျိုးရန်နောင်သိမ်းဆီက ဘတ်ဂျက်ကလည်း ပိုုမရတော့ ကျန်းမာရေးဝန်ကြီးကုုိမျိုးညွှန့် တောက်တခေါက်ခေါက်နဲ့ ဖြစ်နေပါတယ်။

ပြည်ထဲရေးဝန်ကြီးလည်း အော်ရုုံသာ တက်နိုင်

လမ်းတံတားတည်ဆောက်မှုများလာတာကြောင့် လူတွေ အလုုပ်အကုုိင် ရရှိနှုန်း မြင့်လာပေမယ့် ရွှေ့ပြောင်း သူတွေ တအားများလာပါတယ်။ အဲဒီရဲ့ ဒဏ်ကြောင့် မှုခင်းတွေ တအားများလာပါတယ်။ သူလည်း အသံတောင် မထွက်ပါဘူး။ မှုခင်းဖြစ်ပွားတွေကိုု သူနုုိင်သလောက် လုုိက်ရှင်းပေမယ့် မနုုိင်လှပါဘူး။

စီးပွားရေးဝန်ကြီး အတော်ဆုံး

စီးပွားရေးနဲ့ ကူးသန်းရောင်းဝယ်ရေး ဝန်ကြီးဒေါ်ယူဇာမော်ထွန်းကတော့ အခရိုုနာ နုုိင်ငံရဲ့ ထုုတ်ကုုန်တွေ နုုိင်ငံတကာစျေးကွက် ပေါက်စျေးတွေ ကြည့်ပြီး သင့်တင့်မ ျှတဲ့ နှုန်းထားတွေနဲ့ ထုုတ်ရောင်းပါတယ်။ သူထုုတ်ရောင်းမှုက အစုုိးရအတွက် ဝင်ငွေများလာပေမယ့် အစုုိးရ အသုုံးစရိတ်က များနေတာမုုိ့ အဆင်မပြေလှပါဘူး။

ဒါပေမယ့် သူရဲ့ထုုတ်ရောင်းမှုတွေက အစုုိးရကုုိ အထောက်အကူပြုခဲ့ပါတယ်။ စီးပွားရေးဆုုိင်ရာ ပြုပြင်ပြောင်းလဲမှုတွေကုုိလည်း ဒေါ်ယူဇာမော်ထွန်းက လိုုအပ်သလိုု ပြုပြင်ပြောင်းလဲခဲ့လုုိ့ စီးပွားရေး ဝန်ကြီး တော်တယ်လုုိ့ ပိုုလန်ဆရာတွေက ချီးကျူးပါတယ်။ စီးပွားရေးဆုုိင်ရာ ပေါ်လစီတွေကိုုလည်း သူက လုုပ်သာကုုိင်သာ ရှိအောင် ပြုပြင်ပြောင်းလဲမှုကလည်း သူ့ကုုိ ချီးကျူးစေတဲ့ အချက်တစ်ခုပါပဲ။

ရလဒ်မကောင်းတဲ့ အစိုးရ

စိတ်ကူးယဉ် နုုိင်ငံတော် အစိုးရ ဂိမ်းကိုု ၄ ရက်တိတိ ကစားခဲ့ရပြီး နောက်ဆုုံး ပြန်လည်သုုံးသပ်ချက်အရတော့ ကျနော်တုုိ့ အစုုိးရက သိပ်ပြီး မဟန်တဲ့ အစုုိးရပါ။ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှု အားနည်းခဲ့တယ်လိုု့ သုုံးသပ်ချက်ထွက်ပါတယ်။ သမ္မတကြီး ဒေါက်တာခင်ဇော်ဝင်းလည်း ဘာမှ သိပ်မပြောပါဘူး။ အယူအဆမတူတဲ့ နုုိင်ငံရေးပါတီက လူတွေကိုု ခေါ်ပြီး အစုုိးရ ဂိမ်းကစားခိုုင်းတာတောင်မှ ပူးပေါင်းမှု မရှိခဲ့တာ၊ အစုုိးရ တစ်ရပ် အဖြစ် ကျရှုံးခဲ့တာကတော့ ကြီးမားတဲ့ သင်ခန်းစာ ကျနော်တုုိ့ အတွက် ရခဲ့ပါတယ်။

သုံးသပ်ချက်

စိတ်ကူးယဉ် အစုုိးရ အဖွဲ့မှာတောင် ကျနော်တုုိ့ မြန်မာနုုိင်ငံသားတွေ ပူးပေါင်း မှု မရှိခဲ့လိုု့ ကျရှုံးခဲ့ရပါတယ်။ ဝန်ကြီးဌာနတွေ အချင်းချင်း ပူးပေါင်းမှုမရှိဘူး။ သမ္မတ စကားကုုိ နားမထောင်ကြ။ ကိုယ်လုပ်ချင်ရာ လုပ်ကြပါတယ်။ ရလဒ်ကတော့ တုုိင်းပြည်က မတုုိးတက်ဘဲ ဟုုိမရောက် ဒီမရောက် အကြွေးများနဲ့ နုုိင်ငံတော် ဖြစ်ခဲ့ရပါတယ်။

ပိုုလန်မှာကစားခဲ့တဲ့ အစုုိးရ ဂိမ်းမှာ ရတဲ့ သင်ခန်းစာတွေက လက်တွေ့မှာ အသုံးဝင်လှပါတယ်။ ကျနော်တုုိ့ အားလုုံး နုုိင်ငံအတွက် ဆုုိတာ မေ့ခဲ့ကြပြီး အစုုိးရဂိမ်းမှာ လုုပ်ချင်ရာ လုုပ်ခဲ့ကြတယ်။ တုုိင်ပင်မှု နည်းခဲ့ကြတယ်။ ပရမ်းပတာ အစိုးရ တစ်ရပ်ဖြစ်ပေါ်ခဲ့ရပါတယ်။

အစုုိးရပဲဖြစ်ဖြစ်၊ နုုိင်ငံရေးအင်အားစုုပဲဖြစ်ဖြစ် သူတလူ ငါတမင်း မလုုပ်ဘဲ နုုိင်ငံအတွက် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ဖုုိ့ လိုုပါတယ်။ အစုုိးရ ဝန်ကြီးဌာနတွေမှာလည်း ဌာန အချင်းချင်း စကားပြောပြီး ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ကြဖိုု့လိုုပါတယ်။ နုုိင်ငံရေး အင်အားစုတွေ အချင်းချင်းလည်း နုုိင်ငံအတွက် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ကြဖို့ လိုပါတယ်။

ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှု မရှိရင် နုုိင်ငံတော်ဟာ ကျရှုံးတယ်ဆုုိတဲ့ သင်ခန်းစာ တစ်ရပ် ပိုုလန်နိုင်ငံက ပေးခဲ့ပါတယ်။

အခရိုနာ(စိတ်ကူးယဉ်နိုင်ငံ) နိုင်ငံ ဆိုတာ

အခရိုနာ နိုင်ငံတော်ဆိုတာ တောင်တန်းနဲ့ မြေပြန့်ဒေသ တွဲလျက်ရှိနေတဲ့ နုုိင်ငံတော်၊ ပြည်တွင်း စစ်ဖြစ်နေတဲ့ လူဦးရေများပြားတဲ့ နုုိင်ငံတော်ပါ။ မြန်မာနုုိင်ငံပုုံစံ မျိုးနဲ့ အတော်ကုုိ ဆင်တူပါတယ်။ ဆင်တူအောင်လည်း ပုုံစံတုု ပြုလုုပ်ထားတာပါ။ ဖွံ့ဖြိုးမှု မရှိသေးတဲ့ ကမ္ဘာ့ အဆင်းရဲဆုုံးနုုိင်ငံ၊ တိုင်းရင်းသား လူမျိုးပေါင်းစုုံ နေထိုင်တဲ့ နိုင်ငံတော်ပါ။ပြည်တွင်းစစ်ကလည်း အကြီးအကျယ်ဖြစ်နေတာမုုိ့ ငြိမ်းချမ်းရေးလုုပ်ဖုုိ့ကလည်း အရေးပေါ် လိုုအပ်နေတဲ့အချိန်ဖြစ်ပါတယ်။

အစိုးရဂိမ်းအတွက် တာဝန်များခွဲဝေပေးခြင်း

ပိုုလန်ဆရာတွေက မြန်မာနုုိင်ငံက လာရောက်တဲ့ နုုိင်ငံရေးပါတီပေါင်းစုုံက အဖွဲ့ဝင် ၅၂ ဦးကိုု သက်ဆုုိင်ရာ ကဏ္ဍတွေမှာ တာဝန်ခွဲပေးထားပါတယ်။ အခရုုိနာ အစုုိးရ အဖွဲ့၊ ငြိမ်းချမ်းရေး အဖွဲ့ ၊ သူပုုန်လက်နက်ကိုုင်အဖွဲ့ တွေ၊ NGOတွေ ၊ ကုုလသမဂ္ဂ၊ ဘဏ်အဖွဲ့အစည်းတွေ၊ လူမှု အဖွဲ့အစည်းတွေအဖြစ်ပါ ဖွဲ့စည်းပေးလုုိက်ပါတယ်။

ရုုပ်သေးရုပ် သမ္မတကြီး

ဒေါက်တာခင်ဇော်ဝင်းက နုုိင်ငံရေးအကျဉ်းသားဟောင်းတဦးဖြစ်ပါတယ်။ ပိုုလန်ကိုု လာရောက်တဲ့ မြန်မာ ကိုုယ်စားလှယ်အဖွဲ့ထဲမှာ ပေါင်းရ သင်းရ လွယ်ကူပြီး လူငယ်တွေနဲ့ ပြောနုုိင် ဆုုိနုုိင်တဲ့ လူကြီးလူကောင်းတဦးဖြစ်ပါတယ်။

သူ့ကုုိ ပိုုလန်ဆရာတွေက သမ္မတကြီးအဖြစ် တင်မြှောက်မယ်လုုိ့ ဒေါက်တာခင်ဇော်ဝင်း ကြို မသိထားသလိုု တင်မြှောက်လိုုက်ချိန်မှာလည်း ဘယ်က ဘယ်လိုု စပြီး အလုုပ်လုုပ်ရမယ်ဆုုိတာ စဉ်းစားထားပုုံမရပါဘူး။

ဒေါက်တာခင်ဇော်ဝင်းကိုု သမ္မတကြီးနေရာ လဲပေးဖုုိ့ ပြောခဲ့ကြတာကလည်း အစုုိးရဝန်ကြီးအဖွဲ့တွေပဲ ဖြစ်ပြီး သူတိုု့ ဘာကြောင့် ဒေါက်တာခင်ဇော်ဝင်းကိုု အစိုုးရဂိမ်းမှာ သမ္မတကြီးနေရာမှာ မထားလိုုသလဲဆုုိတာလည်း ကျနော် တကယ် နားမလည်ခဲ့ပါဘူး။

ပိုုလန်ဆရာတွေက သမ္မတကြီးကုုိလည်း လဲပေးလိုု့မရသလိုု ဘယ်သူ့ကုုိမှလည်း ဂိမ်းထဲကနေ ထုုတ်ပေးဖိုု့ ရာထူးပြောင်းပေးဖုုိ့ တောင်းဆုုိခွင့်မရှိဘူးလိုု့ ပြောဆုုိပါတယ်။

ဒီဂိမ်းရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်မှာကိုုက ရွေးချယ်ခွင့်မရှိတဲ့အခါမှာ ဘယ်လုုိပဲဖြစ်ဖြစ် ပူးပေါင်း ဆောင်ရွက်ဖုုိ့ ကြိုးစားစေချင်တဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ပါနေတာ အစပိုုင်းမှာ မသိခဲ့ပါဘူး။ အဲဒီလိုု မသိရှိခဲ့လိုု့လည်း နုုိင်ငံတော်ဟာ အစုုိးရသစ် တက်လာကတည်းက ကျဆုုံးခန်းကိုု ဦးတည်ခဲ့ရတာပါ။

ပေါ်လစီ မရှိတဲ့ အစိုးရ

အစိုးရဂိမ်းအတွက် သမ္မတကြီးဒေါက်တာခင်ဇော်ဝင်းနဲ့ အစုုိးရဝန်ကြီးတွေကိုု ရွေးကောက်တင်မြှောက်လိုုက်တာနဲ့ သမ္မတကြီးက အစည်းအဝေး ခေါ်ပါတယ်။ ကျနော်တုုိ့ ဘာလုုပ်ကြမလဲ။ လုုပ်သင့်လုုပ်ထုုိက်တာ လုုပ်ကြ ဆုုိတဲ့ ပုုံစံ မျိုး အစည်းအဝေး တစ်ရပ်ပဲဖြစ်ခဲ့ပါတယ်။ သာမန် မိတ်ဆက်တဲ့ အစည်းအဝေးဖြစ်ခဲ့ရပါတယ်။

သမ္မတကြီးဘက်က ဘယ်လုုိ ပေါ်လစီနဲ့ တုုိင်းပြည်ကိုု ဦးဆောင်မလဲဆုုိတာကိုု ချမပြသလိုု အစုုိးရဝန်ကြီးတွေကလည်း ဘာလိုု ပေါ်လစီ လုုပ်သင့်တယ်ဆုုိတာ မတင်ပြကြပါဘူး။ နုုိင်ငံတော်ဟာ အစုုိးရသစ်အဖွဲ့အစည်းအဝေးမှာကတည်း ပေါ်လစီ မရှိဘဲ စတင်ခဲ့ပါတယ်။

အာဏာနှင့် ခြစားမှု

ကျနော့်ကိုယ် သယ်ယူပို့ဆောင်ရေး ဝန်ကြီး အဖြစ် တင်မြှောက်တယ်ဆုုိတော့ စိတ်ထဲမှာ အတော်ကို ကျေနပ်မိပါတယ်။ လက်တွေ့ ဝန်ကြီးဘဝတော့ ဘယ်လို နေမယ် မသိပေမယ့် အစိုးရဂိမ်းမှာ ဝန်ကြီးဖြစ်တာတောင် အတော်ကို ပီတိဖြစ်ရပါတယ်။

မြန်မာနိုင်ငံမှာ သတင်းထောက်လေးတဦး ပိုုလန်ရောက်မှ အစုုိးရ ဝန်ကြီးဖြစ်သွားတော့ ကျေနပ် ပီတိ ဂွမ်းဆီထိ ဖြစ်ရပါတယ်။ ကျနော်ထုုိင်ရမယ့် ကုုလားထုုိင်မှာ တပ်ဆင်ထားတဲ့ ကွန်ပျူတာမှာ ဝန်ကြီးတစ်ဦးအနေနဲ့ နုုိင်ငံကိုု စီမံခန့်ခွဲနုုိင်တဲ့ အာဏာတွေ ရှိနေပါတယ်။ ကျနော်က အစုုိးရဂိမ်းဇတ်ထဲမှာ ဝန်ကြီး၊ ဇတ်ထဲက ဝန်ကြီးဖြစ်ခဲ့ရပါပြီ။

အစိုးရဂိမ်း ၅ ရက် ကစားခဲ့ပြီး ပထမရက်နဲ့ ဒုုတိယရက်က ကွန်ပျူတာမှာရှိတဲ့ လုုပ်ပုုိင်ခွင့် အာဏာတွေကိုု စမ်းသပ်တာမျိုးပဲဖြစ်ခဲ့ပါတယ်။

ကျနော် တံတားတစ်ခုု တည်ဆောက်တုုိင်း၊ လမ်းတစ်ခုုဖောက်တုုိင်း တုုိင်းပြည် ဘတ်ဂျက်၊ လူမှုဝင်မှု ကြီးကြပ်ရေး ၊ စီးပွားရေး၊ ကျန်းမာရေး၊ ပညာရေး ၊ သဘာဝ ပတ်ဝန်းကျင်၊ မှုခင်းဖြစ်ပွားမှု ၊ ရွှေ့ပြောင်း လုုပ်သား စတဲ့ တုုိင်းပြည်အတွက် အရေးကြီးတဲ့ ဇယားတွေ အကုုန်လုုံး ပြောင်းလဲကုုန်ပါတယ်။ အဲဒီ ဇယားတွေကိုု ကြည့်ပြီး ကျနော် အတော်ကိုု ကျေနပ်မိပါတယ်။

ကျနော်အနေနဲ့ ဝန်ကြီးတဦးအနေနဲ့ လုုပ်ပိုုင်ခွင့်အာဏာ ရှိလာတာကိုု အတော် သဘောကျမိပါတယ်။ ဘဏ္ဍာရေး ဝန်ကြီးဖြစ်တဲ့ ဗေဒါကျောင်းက ကိုုမျိုးရန်နောင် သိမ်းက လည်း ကျနော်နဲ့ ရင်းနှီးတော့ ကျနော့်အတွက် ဘတ်ဂျက်လုုိရင် သူ့ကုုိ တုုိးတုုိး တိတ်တိတ်သွားတောင်းမယ်ဆုုိတဲ့ စိတ်ကူးကလည်း ရှိနေပါပြီ။

အာဏာကိုု သိလာပြီ။ ရင်းနှီးမှုကိုု အခြေခံပြီး ကုုိယ့်ဝန်ကြီးဌာနအတွက် ငွေရဖိုု့ တနည်းအားဖြင့် ကုုိယ်ကျိုးမပါတဲ့ ခြစာမှုး လုုပ်ဖုုိ့ ကျနော် စတွေးနေပါပြီ။

အစုုိးရဝန်ကြီးတဦးဖြစ်တဲ့ ကျနော်အနေနဲ့ သယ်ယူပုုိ့ဆောင်ရေး မူဝါဒနဲ့ အစုုိးရအဖွဲ့မှာ တုုိင်းပြည်ဖွံ့ဖြိုးဖုုိ့ သွားသင့်တဲ့ မူဝါဒတခုု ရှိသင့်တယ်ဆုုိတာ တင်ပြသင့်ပေမယ့် အဲဒါကုုိ မတင်ပြဘဲ အာဏာအပေါ် သာယာပြီး ခြစားဖုုိ့ စစဉ်းစားခဲ့လိုု့ နုုိင်ငံတော်ဟာ အရှုံးနဲ့ စတွေ့ရပြီလုုိ့ ဆုုိရမှာပါ။

ဘဏ္ဍာရေးနှစ်

အစုုိးရဂိမ်းမှာ ဘဏ္ဍာရေး ၁ နှစ်ကိုု ၁ နာရီ ကျော်ကြာ ကြာမြင့်ပါတယ်။ ဘဏ္ဍာရေးနှစ်တွေဟာ သိပ်မကြာလှသလိုု မိနစ်ပိုုင်းအတွင်း ဆုုံးဖြတ်တဲ့ အစုုိးရအဖွဲ့ရဲ့လုုပ်ဆောင်ချက်တွေကြောင့် တုုိင်းပြည် ပြည်သူသားတွေရဲ့ လူမှုရေး၊ စားဝတ်နေရေး၊ စီးပွားရေး၊ သဘာဝ ပတ်ဝန်းကျင်အပေါ် သက်ရောက်တဲ့ ကိန်းဂဏန်းက ခပ်မြန်မြန် ကိုု ထွက်လာပါတယ်။

သယ်ယူပုုိ့ဆောင်ရေး တစ်ခေတ်ပြောင်းဖိုု့ စဉ်းစားပြီ

ကျနော်ရဲ့ နုုိင်ငံဖြစ်တဲ့ အခရုုိနာ နုုိင်ငံတော်ကုုိ ကြည့်လုုိက်တော့ တောင်တန်းတွေ၊ မြေပြန့်တွေနဲ့ ရောနှောပြီး မဖွံ့ဖြိုးတဲ့ နုုိင်ငံဆုုိတာ သိလိုု့ ကျနော် လမ်းတံတားတွေ မဖြစ်မနေ ဆောက်ဖုုိ့ လိုုတယ်ဆုုိတာ ကျနော် သိပါတယ်။

ပထမဆုုံးအကြိမ် နုုိင်ငံရဲ့ အရေးကြီးတဲ့ အဝေးပြေးလမ်းနဲ့ တံတားလေးတွေ ကျနော်ရတဲ့ အစုုိးရ ဘတ်ဂျက်ထဲက သုုံးပြီး ဆောက်လုုိက်ပါတယ်။ အဲဒီမှာ နုုိင်ငံတော်ဟာ လမ်းပန်း ဆက်သွယ်ရေး စတင်ဖွံ့ဖြိုးလာပြီး စီးပွားရေး၊ အလုုပ်အကိုုင်ရရှိမှု၊ ဖွံ့ဖြိုးမှု ကိန်းဂဏန်းလေး နည်းနည်းတက်လာပါတယ်။ ကျနော် အရမ်းဝမ်းသာသွားပါတယ်။ ကျနော်ရဲ့လုုပ်ပိုုင်ခွင့် အာဏာက ထိရောက်ပါလားဆုုိပြီး တွေးလာပါတယ်။

လမ်းဖောက်ဖိုု့ ကျနော် သမ္မတကိုုလည်း မတုုိင်ပင်ခဲ့သလုုိ အစုုိးရဝန်ကြီးအဖွဲ့တွေနဲ့လည်း မဆွေးနွေးခဲ့ပါဘူး။ အခြားသော ဝန်ကြီးဌာနတွေလည်း ကျနော့်လိုုပါပဲ ကောင်းနုုိးရာရာ လုုပ်ခဲ့ကြပါတယ်။

သမ္မတကြီးဒေါက်တာခင်ဇော်ဝင်းကလည်း ဘာမှ မညွှန်ကြားနုုိင်ပါဘူး။ သူ့ မှာ ဝန်ကြီးတွေကိုု ဖြုတ်နုုိင်တဲ့ ပါ၀ါ မရှိတာမုုိ့ ဝန်ကြီးတွေ လုုပ်သမ ျှကိုု လုုိက်လံ ညှိနှိုင်းပေးတာလောက်ပဲ လုုပ်နုုိင်ပါတယ်။

ကျနော်အနေနဲ့ကတော့ အခရုုိနာ နုုိင်ငံကိုု လမ်းပန်းဆက်သွယ်ရေး ကောင်းမွန်တဲ့ နုုိင်ငံကြီးအဖြစ် အသွင်ပြောင်းဖိုု့ ရူးရူးမုုိက်မုုိက် စဉ်းစားလုုိက်ပါတယ်။ ကျနော့်မှာ ပေါ်လစီ မရှိပါဘူး။ မြစ်မြင်ရင် တံတားဆောက်မယ်။ တောင်မြင်ရင် ဖြိုပြီး လမ်းဖောက်တယ်။ ကျနော့် အတွေးမှာ လမ်းပန်း ဆက်သွယ်ရေး ကောင်းမွန်ဖုုိ့ပဲ သိပါတယ်။

ကျနော့် ဝန်ကြီးဌာနက တုုိင်းပြည်အတွက် အလုုပ်လုုပ်တဲ့ ဝန်ကြီးဌာန၊ အရမ်းတော်တဲ့ ဝန်ကြီးဌာနဖြစ်ချင်ပါတယ်။အခရုုိနာ နုုိင်ငံတော်ဟာ တဇောက်ကန်း အစုုိးရဝန်ကြီးတွေ ရရှိထားပါပြီ။ အချိန်မီ ထိန်းသိမ်းနုုိင်တဲ့ သမ္မတမှာလည်း အာဏာမရှိပါဘူး။ နုုိင်ငံတော်အတွက် ရင်လေးစရာပါပဲ။

ခြစားပြီ

သယ်ယူပုုိ့ဆောင်ရေး ဝန်ကြီးဖြစ်တဲ့ ကျနော့်အတွက် လမ်းတွေ ဖောက်ဖုုိ့ ဘတ်ဂျက်လိုုပါတယ်။ ကိစ္စမရှိပါဘူး ။ ဘဏ္ဍာရေးဝန်ကြီး ကုုိမျိုးရန်နောင်သိမ်းကုုိ ကျနော့်ကိုု ဘတ်ဂျက်ပိုုပေးဖုုိ့ ခပ်တုုိးတုုိး သွားပြီး တောင်းဆိုုပါတယ်။ ရင်းနှီးမှုရှိတော့ သိပ်ပြသနာမရှိ။ ကျနော့် ဝန်ကြီးဌာနက သူများ ဝန်ကြီးဌာနတွေထက် ဘတ်ဂျက် နည်းနည်း လေး မသိမသာရော ၊ သိသိသာသာရော ပိုုရပါတယ်။

ကျနော် လမ်းတွေ တံတားတွေ ဆက်ဆောက်တယ်။ လမ်းတွေ ထပ်ဖောက်တယ်။ နုုိင်ငံတဝန်းလုုံးကုုိ လွှမ်းခြုံနုုိင်မယ့် လမ်းကွန်ရက်ကြီး ဖောက်ဖုုိ့ စဉ်းစားလုုိက်တယ်။ ဘဏ္ဍာရေးဝန်ကြီးဆီက ဘတ်ဂျက် ပုုိရပေမယ့် ကျနော်လုုပ်ချင်တဲ့ လမ်းကွန်ရက်အတွက် ငွေလိုုပါတယ်။ ကျနော် ဘာဆက်လုုပ်မလဲ စဉ်းစားပြီး ဟုုိဘက်ခန်းမှာ ရှိတဲ့ နုုိင်ငံတကာ ချေးငွေပေးတဲ့ အဖွဲ့အစည်းတွေကိုု စပြီး ဆက်သွယ်ပါတယ်။

သူတိုု့တွေကလည်း ငွေချေးချင်လုုိ့ ကျနော့်ဆီကုုိ မကြာခဏ လာကြပါတယ်။ နုုိင်ငံတကာအဖွဲ့တွေဆီက ငွေချေးမယ်ဆုုိတာ သမ္မတကိုုလည်း အသိပေးရုုံပဲပြောတယ်။ သမ္မတကိုု ချေးငွေ ချေးဖိုု့ လုုိအပ်တယ်ဆုုိတာလောက်ပဲ ကျနော်ပြောပါတယ်။ အတုုိးဘယ်လောက်၊ ဘယ်နှစ်ကြာရင် ဆပ်ရမယ်ဆုုိတာမျိုး အသေးစိတ် အသိမပေးပါဘူး။ နုုိင်ငံအတွက် လိုုအပ်တယ် ဆုုိတာလောက်ပဲ ပြောပါတယ်။

သမ္မတကြီးက ရုုိးရှာပါတယ်။ အေးအေး လုုပ်လုုိက်၊ လုုပ်လုုိက်ပေါ့။ ရသမ ျှ ငွေကြေး မှန်သမ ျှ ကျနော်ချေးပါတယ်။ တံတားတွေ ဆောက်တယ်၊ လမ်းတွေ ဆက်ဖောက်ပါတယ်။

ကျနော်တဦးတည်း ဒီလုုိလုုပ်နေတယ်လုုိ့ မထင်ပါနဲ့ ဝန်ကြီးတုုိင်း အဲဒီလိုုတွေချည်းပါပဲ။ ဝန်ကြီးတုုိင်း ကုုိယ်ကျိုးမပါဘဲ လုုပ်ချင်ရာလုုပ် အချင်းချင်းတုုိင်ပင်တာရှိသလိုု မတုုိင်ပင်ဘဲ တုုိင်းပြည် ဘတ်ဂျက်ကိုု ဝန်ကြီးဌာနကောင်းစားရေး ခြစားကြပါတယ်။

ရုုိးတဲ့ဝန်ကြီးတွေ

အခရုုိနာ အစုုိးရအဖွဲ့မှာ အရမ်းရုုိးတဲ့ ဝန်ကြီး ၂ ဦး ပါပါတယ်။ သူတိုု့တွေက ကျန်းမာရေးဝန်ကြီး ကိုုမျိုးညွှန့်နဲ့ သဘာဝ ပတ်ဝန်းကျင် ဝန်ကြီး ဒေါ်နေရီဗဆွေတိုု့ပဲဖြစ်ပါတယ်။

"ဟ လုုပ်ကြပါဦးဟ။ ငါ့လူတွေ တစ်နေ့ပြီး တစ်နေ့ သေနေပြီ။ ဘတ်ဂျက်ပေးဦးဟ။ ဟာ သေပြန်ပြီဟ" ဆုုိပြီး အမြဲ ဒေါသထွက်နေတဲ့ ကျန်းမာရေး ဝန်ကြီး ကိုုမျိုးညွှန့်က အတော်ချစ်ဖုုိ့ကောင်းပါတယ်။ သူ့ ကျန်းမာရေး ဘတ်ဂျက်ရဖိုု့ ဘဏ္ဍာရေးဝန်ကြီး ကုုိမျိုးရန်နောင်သိမ်းကိုု ရှုးရှုးရှဲရှဲလည်း ရန်သွားတွေ့ပါတယ်။

ဘတ်ဂျက်မရရင် သူ့မျက်နှာကြီး နီရဲနေတာပါပဲ။ ပြည်သူတွေ မသေစေချင်တဲ့ သူက ကျန်မားရေး ဝန်ကြီး ကောင်းတဦးဖြစ်ပါတယ်။ ဒါပေမယ့် သူ့မှာလည်း ပေါ်လစီ မရှိသလိုု ဘာတွေ လုုပ်ရမယ်ဆုုိတာ သူလည်း ကျနော်တုုိ့လိုုပဲ မသိပါဘူး။ ကောင်းနုုိးရာရာ လေ ျှာက်လုုပ်နေရပါတယ်။

နောက်ဝန်ကြီးတဦးကတော့ သဘာဝပတ်ဝန်းကျင် ဝန်ကြီး ဒေါ်နေရီဗဆွေပါပဲ။ အရမ်းအေးပြီး စကားကုုိ အေးအေးလေး ပြောတတ်တဲ့ ဝန်ကြီးပါ။ သူရဲ့ ဖခင်က တကယ့် မြန်မာပြည်ရဲဲ့ ဝန်ကြီးချုပ် လုုပ်ခဲ့ဖူးတဲ့ ဦးဘဆွေဖြစ်ပါတယ်။

ကျနော် လမ်းတံတားတွေ ဖောက်တာ၊ သစ်တရားမဝင် ခုုတ်မှုတွေ ရှိနေတာ တွေကြောင့် သစ်တောတွေ ပြုန်းပြီး သဘာဝ ပတ်ဝန်းကျင် ပျက်စီးလာပါတယ်။ သူ့မှာ ကွန်ပျူတာမှာလည်း သဘာဝပတ်ဝန်းကျင် ပျက်စီးတဲ့ ကိန်းဂဏန်းတွေ တက်လာတော့ သူ့ခမျာလည်း ဘာလုုပ်ရမှန်းမသိပါဘူး။

"သား အန်တီ သစ်တောတွေ ကုုန်ပြီ။ မြစ်တွေလည်း ပျက်ကုုန်ပြီ။ တံတားတွေ လမ်းတွေ ဆက်မဖောက်ပါနဲ့တော့လား"ဆုုိပြီး ခပ်အေးအေး လေသံနဲ့ ချစ်စဖွယ် ပြောပါတယ်။ သူလာပြောရင် ကျနော် ခဏရပ်ထားလုုိက်ပါတယ်။ ပြီးရင် ဆက်ဆောက်ပါတယ်။

အစုုိးရအဖွဲ့မှာ စေတနာကောင််းပေမယ့် လည်တဲ့ ဝန်ကြီးတွေ၊ ရုုိးတဲ့ ဝန်ကြီးတွေ ပါနေတာ အကြောင်းမဟုုတ်ပေမယ့် အခုုအချိန်အထိ ပေါ်လစီကုုိ သေသေချာချာ မချနုုိင်ကြသေးတာကြောင့် နုုိင်ငံတော် ဟာ အီလည်လည်ကြီးဖြစ်နေပါပြီ။ အစုုိးရဘတ်ဂျက်က တဖြည်းဖြည်းကြိီးလာနေတယ်။

နုုိင်ငံတော် ဖွံ့ဖြိုးသလိုု၊ မဖွံ့ဖြိုးသလိုု စီးပွားရေး ကောင်းသလုုိလုုိ မကောင်းသလုုိလုုိ ရလဒ်မရှိဘဲ အကြွေးတွေကတော့ တရစ်ရစ်တင်လာပါတယ်။

ငြိမ်းချမ်းရေး စိတ်မဝင်စားခဲ့၊ ငြိမ်းချမ်းရေးလည်း ကျရှုံးခဲ့

အခရိုုနာ နုုိင်ငံတော်မှာ သူပုုန်တွေ ရှိပါတယ်။ ငြိမ်းချမ်းရေးအဖွဲ့လည်း ရှိပါတယ်။ အခရုုိနာ သမ္မတကြီးနဲ့ အစုုိးရက ငြိမ်းချမ်းရေးအတွက ်တစ်ခါမှ အစည်းအဝေး မခေါ်ခဲ့သလုုိ ကျနော်တုုိ့ ဝန်ကြီးတွေကလည်း စိတ်မဝင်စားခဲ့ပါဘူး။ ငြိမ်းချမ်းရေးအဖွဲ့တွေနဲ့သူပုုန် အဖွဲ့ တွေကုုိလည်း ငြိမ်းချမ်းရေး ဆွေးနွေးပွဲတွေပုုိလန် ဆရာတွေက ကျင်းပပေးပြီး ညှိနှိုင်းခုုိင်းပါတယ်။

ဘယ်လောက် ငြိမ်းချမ်းရေး အစည်းအဝေး အောင်မြင်တယ်၊ မအောင်မြင်တယ် မသိပေမယ့် ငြိမ်းချမ်းရေးအဖွဲ့က ကောင်မလေး တစ်ယောက် သူပုုန်တွေနဲ့ ညှိနှိုင်းရင်း ထုုိင်ငိုုသွားတဲ့အထိပါပဲ။ ငြိမ်းချမ်းရေးနဲ့ သူပုုန်အဖွဲ့တွေ အပြင်မှာ မခေါ် မပြောနုုိင်တဲ့ အထိ ဖြစ်ကုုန်တယ်လုုိ့လည်း ပြန်ကြားရပါတယ်။ ကျနော်တုုိ့ အစုုိးရမှာ ငြိမ်းချမ်းရေး အောင်မြင်ဖုုိ့ တာဝန်ရှိတယ်ဆိုတာ ကျနော်တုုိ့ လုုံးဝကိုု မေ့ခဲ့ပါတယ်။

အစုုိးရအဖွဲ့ လုုပ်ငန်းတွေနဲ့ပဲ နစ်ပြီး ငြိမ်းချမ်းရေးဘက်ကုုိ အစုုိးရတစ်ဖွဲ့လုုံး ခြေလှမ်း မပြင်ခဲ့ပါဘူး။ အဆုုံးစွန် ငြိမ်းချမ်းရေး အဖွဲ့ လုုပ်နေတဲ့ သူတွေ ဘယ်သူတွေဆုုိတာ တောင် မသိခဲ့ရတဲ့အထိ မေ့ခဲ့ပါတယ်။

နုုိင်ငံတော်ဟာ ကျနော်တိုု့ အစုုိးရလက်ထက်မှာ မငြိမ်းချမ်းခဲ့ပါဘူး။

မူဝါဒ မရှိတဲ့ စီးပွားရေး

စီးပွားရေး ဝန်ကြီး ဒေါ် ယူဇာမော်ထွန်းက ဆောင်ရွက်ပြီး နုုိင်ငံတကာ ပေါက်စျေးတွေ ထုုတ်ကုုန်စျေးနှုန်းတွေ ကြည့်ပြီး နုုိင်ငံတော်ရဲ့ ထုုတ်ကုုန်တွေ စျေးနှုန်းပြင်ဆင် ရောင်းချတာတွေ သူလုုပ်ပါတယ်။

အရှုံးပေါ်နေတဲ့ အစိုးရပုုိင်လုုပ်ငန်းတွေကိုု ရောင်းချတာတွေလည်း လုုပ်ပါတယ်။ အစုုိးရ ဝန်ကြီးအဖွဲ့မှာ သူအတော်ဆုုံးလုုိ့ ချီးကျူးခံရပါတယ်။ ဒါပေမယ့် ကျနော်တုုိ့နဲ့ စီးပွားရေး မူဝါဒ တုုိင်ပင် ဆွေးနွေးခဲ့တာမျိုး မရှိခဲ့သလုုိ ကျနော်တုုိ့ကလည်း စီးပွားရေး မူဝါဒ ဘာလဲဆုုိတာ မသိခဲ့ပါဘူး။ သူ့သဘောအတုုိင်း သူလုုပ်ပုုိင်ခွင့် ဆုုိပြီး ခပ်ဆိတ်ဆိတ်နေခဲ့ပါတယ်။

မူဝါဒ မရှိတဲ့အခါ လူကောင်းသူကောင်းရရင် တော်ရဲ့ ။ ကျနော်တုုိ့လိုု တဇောက်ကန်း ဝန်ကြီး လူဆိုုးတွေ ရရင် နုုိင်ငံတော်ဟာ ထိခိုုက်တယ်ဆုုိတာ နားလည်ရပါတယ်။

လူဆုုိး ဝန်ကြီးတွေ

အခရုုိနာ အစုုိးရ ရဲ့ လုုပ်ဆောင်ချက်နဲ့ပတ်သက်တဲ့ သုုံးသပ်ချက်တွေကုုိ နောက်ဆုုံး သင်ခန်းစာမှာ ပုုိလန် ဆရာတွေက ပြန်လည် သုုံးသပ်ပြောဆုုိပါတယ်။

ဝန်ကြီးတချုုိ့ ချီကျူးမခံရတောင် အသိအမှတ်ပြုခံရပါတယ်။ ကျနော့်နဲ့ ဝန်ကြီးတချို့ကိုုတော့ ပုုိလန်ဆရာတွေ စကားထဲမှာကိုု ထည့်မပြောခဲ့ပါဘူး။ကျနော်တုုိ့ကိုု လူဆိုုးဝန်ကြီးတွေ အဖြစ် သတ်မှတ်ခဲ့ပုုံရပါတယ်။

သုုံးသပ်ချက်

အခရုုိနာ အစုုိးရ သင်ခန်းစာ ပြီးဆုုံးသွားပါပြီ။ ကျနော်တုုိ့ အစုုိးရ အဖွဲ့ ဟာ မနုုိင်မနင်း အစုုိးရအဖွဲ့ ဖြစ်သလိုု နုုိင်ငံတော်ဟာလည်း Failed State ဖြစ်ခဲ့ရပါတယ်။ ကျနော်တုုိ့ အစုုိးရအဖွဲ့မှာ ဘာတွေ မှားခဲ့ပါသလဲ။ အမှားတွေကုုိ ကျနော် သယ်ယူပုုိ့ဆောင်ရေးဝန်ကြီးအနေနဲ့ မှတ်မိသလောက် ပြန်လည် ချရေးလိုုက်ပါတယ်။

အခရုုိနာနုုိင်ငံတော်ဟာ ဘာကြောင့် ကျဆုုံးခဲ့ပါသလဲ။

၁- မူဝါဒ မရှိခဲ့ဘူး။ သမ္မတဟာ အာဏာ စရကတည်းက ငါတုုိ့ ဘယ်လုုိ လမ်းကြောင်းသွားမလဲဆုုိတာ ချမပြခဲ့ပါဘူး။ နိုင်ငံတော် အခြေပြမိန့်ခွန်း မပြောခဲ့ဘူး၊ ချမပြဘူး၊

၂-ပြည်သူတွေဆိုုတာ ကျနော်တုုိ့ မစဉ်းစားခဲ့ဘူး။ အခရိုုနာ ပြည်သူတွေ ဆုုိတာ ကျနော်တုုိ့ မစဉ်းစားခဲ့ဘဲ အစုုိးရ လုုပ်ငန်းစဉ်တွေမှာပဲ အချိန်ကုုန်ခဲ့တယ်။

၃- ငြိမ်းချမ်းရေးအတွက် ဘာမှ မလုုပ်နုုိင်ခဲ့ဘူး။

၅- အချင်းချင်း လေးစားမှု မရှိသလိုု ကုုိယ့်ဝန်ကြီးဌာနအတွက်ဆုုိတဲ့ အတ္တတွေကိုု ရှေ့တန်းတင်ခဲ့ပါတယ်။

၆- တုုိင်းပြည် ဘတ်ဂျက် ကြီးလာပြီး အကြွေးတင်လာတဲ့ အချိန်အထိ အသင်းအဖွဲ့ စိတ်ဓာတ် ပျောက်ဆုုံးနေခဲ့ပါတယ်။

၇-ပြည်သူတွေရဲ့ ပညာရေးကိုု မစဉ်းစားခဲ့ဘူး။ ပညာရေးအတွက် ဘတ်ဂျက်ပုုိပေးမယ်ဆုုိပြီး မတွေးခဲ့ဘူး။

၈-ပြည်သူတွေရဲ့ ကျန်းမာရေးကိုု မစဉ်းစားခဲ့ဘူး။ ကျန်းမာရေးအတွက် ဘာလုုပ်ပေးရမလဲဆုုိပြီး မမေးခဲ့ဘူး။

၉ -ဝန်ကြီးဌာနအချင်းချင်း လုုံးဝ (လုုံးဝ) ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှု မရှိဘူး။ အာဏာ အလွဲသုုံးစားမှု၊ ခြစားမှုတွေ ရှိခဲ့တယ်။

၁၀- စုုိင်ကော်လုုိ့ ခြုံပေါ် ရောက် ဝန်ကြီးဖြစ်လာပေမယ့် ဝန်ကြီးတစ်ဦး လုုပ်ရမယ့် အသိပညာမရှိခဲ့သလုုိ တစ်ပါးသူ အကြံဉာဏ်မယူခဲ့ဘူး။ ကုုိယ်လုုပ်ရင် ဖြစ်ရမယ်ဆုုိတဲ့ စိတ်ဓာတ်တွေရှိခဲ့ကြတယ်။

၁၁- စီးပွားရေး မူဝါဒ မရှိခဲ့ဘူး။ နုုိင်ငံခြားရေး မူဝါဒ မရှိခဲ့ဘူး။

၁၂- တုုိင်းသူပြည်သားတွေရဲ့ ပျော်ရွှင်မှုဆုုိတာ ဘာမှန်းမသိလောက်အထိ လျစ်လျူ ရှုခဲ့တယ်။

၁၃- အခွန်အခ ပိုုင်းဆုုိင်ရာ ဘယ်လိုုဆုုိတာ မလေ့လာခဲ့ဘူး။

၁၄- တဇောက်ကန်း စိတ်များတဲ့ လူဆိုုးဝန်ကြီးတွေ များလွန်းခြင်းပါ။

၁၅- အစုုိးရ ကုုိ ထိန်းကျောင်းမယ့် လွှတ်တော်ဆုုိတာ အစုုိးရဂိမ်းမှာ ပါမလာလိုု့ အစုုိးရအဖွဲ့ ထင်ရာစုုိင်းခဲ့ခြင်း တွေဖြစ်ပါတယ်။

ဒီဆောင်းပါးကို ဖတ်ပြီး ဘာကြောင့် အခရိုနာ နိုင်ငံတော် ကျဆုံးခဲ့သလဲဆိုတာ သင်စဉ်းစားမိတဲ့ အချက်တွေရှိရင်လည်း ပြန်လည် မျှဝေနိုင်ပါတယ်။